Bemoedigd door anderen

Je trouwt nooit met de juiste persoon

Door Tim Keller – Hij is oprichter en voorganger van de Redeemer Presbyterian Church in het centrum van New York

Theoloog Tim Keller legt in deze blog uit, waarom je nooit met de juiste persoon trouwt. Hij zoomt in op de kieskeurigheid waar jongeren en ook veel christenen in deze tijd mee te maken krijgen. “Liefde zou niet zo moeilijk moeten zijn, het moet organisch tot stand komen”, zeggen mensen vaak volgens Keller. Hij reageert dan meestal met: “Hoezo? Zou iemand die professioneel honkballer is zeggen: ‘Het zou niet zo moeilijk moeten zijn om een bal te slaan’?”


In voorgaande generaties werd er veel minder gepraat over het vinden van de ideale soulmate en de geschiktheid van de juiste huwelijkspartner. Vandaag aan de dag, kijken we uit naar iemand die ons accepteert zoals we zijn en die al onze verlangens vervult. Dit creëert een onrealistisch verwachtingspatroon en frustreert zowel de zoekers als zij die gevonden willen worden.

In het klassieke artikel ‘Picky, picky, picky’ van John Tierney probeert hij ons op nobele wijze te laten lachen om de onmogelijke situatie waarin onze cultuur ons heeft gebracht. Er zijn verschillende vrienden van Tierney, die aangeven waarom ze hun relaties hebben laten stranden:

“Ze sprak ‘Goethe’ verkeerd uit.”

“Hoe kon ik hem nog serieus nemen nadat ik The Road Less Traveled in zijn boekenkast zag staan?

“Als ze nou 3,5 kilo af zou vallen.”

“Natuurlijk, hij is een maatje, maar het is niet de jackpot. En hij draagt van die zwarte sokken.”

“Nou, het begon allemaal prima. Prachtig gezicht, fantastisch lichaam, vriendelijke lach. Alles ging goed totdat zij zich omdraaide. Ze had vieze ellebogen.”

In voorgaande generaties werd er veel minder gepraat over het vinden van de ideale soulmate en de geschiktheid van een huwelijkspartner.

Kortom, sommige mensen in onze cultuur verlangen te veel van een huwelijkspartner. Ze zien het huwelijk niet als een relatie tussen gebroken mensen, die samen proberen ruimte te scheppen voor een stabiele en liefdevolle relatie. Nee, ze zoeken iemand die hen zal accepteren zoals ze zijn en aan al hun seksuele verlangens zal voldoen. Een huwelijk dat niet is gebaseerd op zelfverloochening maar op zelfontplooiing, vereist een partner die zichzelf helemaal wegcijfert, die aan al zijn of haar behoeften voldoet en bijna niets van je eist. Simpel gezegd: tegenwoordig vragen mensen veel te veel van hun huwelijkspartner.

De kunst is om te leren hoe je de persoon met wie je getrouwd

bent kunt liefhebben.

Ik hoor mensen keer op keer zeggen: “Liefde zou niet zo moeilijk moeten zijn, het moet op een natuurlijke manier tot stand komen.” Ik regeer dan altijd met: “Hoezo geloof je dat? Iemand die professioneel honkballer wil worden zegt toch ook niet: ‘Het zou niet zo moeilijk moeten zijn om een bal te raken’? De reactie is dan vaak: “Maar liefde is geen honkbal. Het is liefde. Als je soulmates bent, moet het gewoon tot je komen, vanzelf gaan.”

Het christelijke antwoord is dat geen enkel stel elkaar perfect aanvult. Zo zegt prof. Stanley Hauerwas: ‘Destructief voor het huwelijk is de ethiek van zelfontplooiing, die ervan uitgaat, dat het huwelijk en het gezin in de eerste plaats een instelling is voor persoonlijke ontplooiing, die nodig is om ‘heel’ en gelukkig te worden. … De morele veronderstelling gaat voorbij aan een cruciaal aspect van het huwelijk. Het beseft dat we altijd met de verkeerde persoon trouwen’.

We weten nooit wie we eigenlijk trouwen; dat denken we slechts. Of we trouwen inderdaad met de juiste persoon en dan na een tijdje verandert hij of zij. In een huwelijksrelatie zijn we na een poosje niet meer dezelfde personen als toen we begonnen met het huwelijk. De kunst is om te leren hoe je de persoon, met wie je getrouwd bent kunt leren liefhebben.’

Door de moeilijke tijden binnen een huwelijk, zullen we meer gaan ervaren van Gods veranderende liefde.

Hauerwas leert ons dat het huwelijk ons verandert. Maar er is nog een reden die het huwelijk uitdagend maakt. Elk mens is gebroken door de zonde. Dat betekent dat we zelfgericht leven. Zoals Denis de Rougemont zei: ‘Waarom zouden neurotische, zelfzuchtige en onvolwassen mensen opeens veranderen wanneer ze verliefd worden?’

Met alleen talent word je geen professionele honkballer. Waarom zou het dan makkelijk zijn om met een ander liefdevol samen te leven? Zelfs hardwerkende en gedisciplineerde topsporters hebben huwelijken die stranden.

De Bijbelse leer legt uit waarom het huwelijk zo moeilijk en pijnlijk is:

Het is een afspiegeling van het Evangelie. We zijn zondig en gebroken, meer dan we ooit konden bedenken. Maar tegelijkertijd zijn we meer geliefd door Jezus, dan we voor mogelijk hadden gehouden. Deze relatie is de enige, die ons werkelijk kan doen veranderen. Liefde zonder waarheid is enkel sentiment. Gods liefde door Christus getuigt van een radicale waarheid over wie we zijn en toch wijdt die waarheid zich onvoorwaardelijk aan ons toe. Deze overtuiging en belijdenis helpt ons om Gods genade vast te grijpen.

Door de moeilijke tijden binnen een huwelijk, zullen we meer en meer gaan ervaren van Gods veranderende liefde. In een goed huwelijk zullen we deze liefde ook op een intermenselijk niveau gaan beleven.


Aan dit artikel wil ik graag nog een persoonlijke noot toevoegen.

Ingrid, mijn vrouw en ik zijn inmiddels meer dan vijftig jaar getrouwd. Dat is een hele tijd, waarin we heel veel hebben meegemaakt. Veel gelukkige momenten hebben beleefd, maar ook tijden van verdriet, omdat ons niets bespaard is gebleven in ons gezin. Onder andere ernstige ziektes van onze kleinkinderen en ook bij mijzelf. Gelukkig zijn we er altijd weer goed doorheen gekomen, met Gods hulp. We zijn samen heel verschillend van karakter. Ingrid is zacht van aard en ik kan pittig uit de hoek komen. Dat heeft ook in ons huwelijk wel eens tot spanningen en onenigheid geleid. Dat we elkaar niet begrepen of dat mijn of haar reactie de andere raakte. We hebben door de jaren heen echter geleerd om hier toch goed mee om te gaan. Dat is niet vanzelf gekomen, maar dat was een proces van jaren, waarin we geleerd hebben om de verschillen van onze persoonlijkheden ten volle in liefde te aanvaarden. Een van onze afspraken is geweest, dat we elkaar nooit meer verwijten zullen maken: ‘We hadden toch afgesproken dat…?’ – ‘Waarom doe je dat nou…..?’- ‘Hoe kun je dat nou vergeten…?’

Dit soort verwijtende opmerkingen scheppen afstand en helpen niet om de sfeer goed te houden. We hebben geleerd in ons huwelijk om deze manier van communicatie te voorkomen en dat lukt ons aardig. Het is goed om ruimte te geven aan elkaar en de ander ten volle te aanvaarden en lief te hebben of zoals Ramses Shaffy het ooit zong: ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’.

Vechten komt en kwam gelukkig niet voor, maar voor de andere uitingen en emotie is alle ruimte. Vooral dat laatste beleef ik: …..bewonder. Ik bewonder haar, zoals ze is en om haar liefde die ze geeft aan mij en aan ons gezin.

Wim van Putten

Website van de Redeemer Presbyterian Church – New York

 Het artikel ‘Picky, picky, picky’ van John Tierney

Artikel van prof. Stanley Hauerwas

Met dank aan CIP


Share this...

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56